produktów: 0

    0,00

    Przejdź do koszyka »
    Szanowny kliencie używamy cookies w celu świadczenia usług. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie. Możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
     
     
    Artur SchopenhauerArtur Schopenhauer

    Artur Schopenhauer ur. 1788 w Gdańsku, zm. 1860 we Frankfurcie nad Menem; filozof niemiecki, przedstawiciel pesymizmu w filozofii. Artur Schopenhauer urodził się w Gdańsku jako syn zamożnego kupca Heinricha Florisa i literatki Johanny Trosiener. W 1793 r., po zajęciu Gdańska przez Prusy, rodzina Schopenhauerów wyemigrowała do Hamburga. Początkowo Artur przygotowywał się z woli ojca do zawodu kupieckiego. Ojciec sprowadzał do domu prywatnych nauczycieli, dbając o rozwój intelektualny swego syna. Po śmierci ojca przeniósł się z matką do Weimaru, gdzie przygotowywał się do studiów uniwersyteckich. Młody Schopenhauer zaczął studiować w Getyndze, w latach (1809-13), poznając tam dzieła Platona i Kanta i uzyskując na tej uczelni tytuł doktora. Habilitował się w roku 1813, na podstawie rozprawy pod tytułem ÜberdievierfacheWurzel des SatzesvomzureichendenGrund”(tłum. polskie: O poczwórnym źródle zasady racji dostatecznej).

     

    Naukę kontynuował w Berlinie i Jenie oraz prowadził życie "bon-vivanta" sporo podróżując turystycznie po całej Europie. W Dreźnie w latach (1814-18) ukończył swoje dzieło podstawowe DieWeltals Wille undVorstellung (1819). Książka ta jest jedną z najważniejszych publikacji Schopenhauera, w tłumaczeniu polskim (Świat jako wola i wyobrażenie - 1819). Dzieło to podzielone jest na cztery księgi. Księga pierwsza mówi o tym, że nie czerpiemy swej wiedzy z bezpośredniego doświadczenia, lecz przez jego wyobrażenia i konstruktywne rozumowanie tzn. (czas, przestrzeń i przypadkowość). Księga druga tej publikacji przedstawia pogląd, że każdy człowiek ma swoją wolę, która jest siłą sprawczą we wszechświecie. W księgach kolejnych, trzeciej i czwartej, autor stwierdza, że artyści i święci czasem odnajdują taką drogę życia, która pozwala im wyrwać się spod wpływu woli. Jego nastawienie do życia zmieniła dopiero wyprawa do Indii, gdzie zafascynował go buddyzm. Dziełami swymi zwrócił na siebie uwagę niemieckiego środowiska filozofów, na skutek czego zaproponowano mu stanowisko privatdozenta na uniwersytecie w Berlinie. Zaczął wykładać na Uniwersytecie Berlińskim od 1820. Jego pobyt w Berlinie skończył się jednak porażką, na skutek bojkotu jego wykładów przez zwolenników Hegla, który w tym samym czasie zdobywał coraz większą popularność. W końcu, zniechęcony, wrócił do Frankfurtu w roku 1831, uciekając przed panującą epidemią cholery. We Frankfurcie do końca życia pędził żywot odludka, żyjąc z majątku odziedziczonego po ojcu.

     

    Filozofię swoją rozpoczyna Schopenhauer od zdania "świat jest moim wyobrażeniem”, twierdzenie to uważa za pierwszą nienaruszalną prawdę. Świat zewnętrzny istnieje tylko jako wyobrażenie. To, co w związku z ciałem przeżywamy, to wola, najgłębsza istota nie tylko nas samych, ale świata zewnętrznego. Ogólna wola świata podpada pod principium individuationis (zasada ujednostkowienia) i obiektywizuje się poprzez szereg stopni w minerałach, roślinach, zwierzętach, a najwyższy stopień osiąga w człowieku. Z tej metafizyki woli wypływa pewna estetyka i etyka. Każda wola rodzi się w cierpieniu. Zwierzę chce jeść, albowiem jest głodne; chce pić, albowiem jest spragnione. Najbardziej cierpi człowiek, ponieważ ma największe potrzeby. W chwilach estetycznej kontemplacji uspokaja się wola. Na bezwolnym oglądaniu idei polega istota artystycznego tworzenia. Wyzwolenie całkowite można osiągnąć tylko przez porzucenie własnej woli, a przejście w wolę zbiorową, przez zupełne zapomnienie o sobie i współżycie z innymi, przez cierpienie i działanie dla innych, przez ascezę. W mędrcach, artystach, świętych przezwycięża wola świata siebie samą i to jest sens i cel jej usiłowań.Wydanie zbiorowe dzieł Schopenhauera (krytyczno-naukowe), opracowane przez P. Deussena, wychodziły od 1911 do 1928 roku i obejmowały 14 tomów. Z jego dzieł na język polski przełożyli: Marian Massonius Poczwórne źródło twierdzenia o podstawie dostatecznej (1904), Adam Stögbauer O wolności ludzkiej woli (1908), I. Grabowski: Poczwórne źródło twierdzenia o podstawie dostatecznej (1904), Zofia BassakównaO podstawie moralności, Kazimierz Błeszyński O religii (1913); R. Centnerszwerowa wybór myśli: Miłość i kobiety (1924), a współcześnie Józef Marzęcki: Czworaki korzeń zasady racji dostatecznej.

     
     
    Metody płatności Nasi partnerzy logistyczni Sprawdzona usługa
    Metody płatności: Za Pobraniem, MasterCard, Visa, PayU, PayPal Nasi partnerzy logistyczni: FedEx, Inpost, Ruch
    • Szybka dostawa
    • Ochrona konsumenta
    • Polityka prywatności
    • 14-dniowe prawo zwrotu
    • Bezpieczne płatności
    • Szyfrowanie SSL
    Najpopularniejsi Autorzy Znajdziecie nas

    Wojciech Sumliński

    Wiktor Suworow

    Sławomir Cenckiewicz

    Rafał Ziemkiewicz

    Dorota Kania

    Bronisław Wildstein

    Wojciech Cejrowski

    Marcin Wolski

    Tadeusz Płużański

    Marek Jan Chodakiewicz

     

    Andrzej Nowak

    Norman Davies

    Bohdan Urbankowski

    Dietrich Von Hildebrand

    Filip Musiał

    Józef Mackiewicz

    Paweł Wieczorkiewicz

    Gilbert Keith Chesterton

    Adam Szustak

    Clive Staples Lewis

    Jacek Pulikowski

    Aleksander Posacki

    Waldemar Chrostowski

    Nick Vujcic

    Richard Rohr

    Scott Hahn

    Jan Paweł II

    George Orwell

    Jacek Piekara

    Vladimir Volkoff

    Waldemar Łysiak

    Jean Raspail

    Sergiusz Piasecki

    Agatha Christie

    J.R.R. Tolkien



    Copyright © 2003-2018 XLM